-A A +A

Blog

Blog artikel plaatsen

Zwart, wit of kleur

De ASD-Oss organiseert op 23 nov. a.s. een congres met het zeer uitdagende onderwerp: “De bureaucratie voorbij”. Maar wat betekent die bureaucratie eigenlijk? Het verschijnsel bureaucratie blijkt van alle tijden te zijn. Zolang er staten of rijken zijn dan moeten er dingen geregeld worden en het liefst na overleg met elkaar. Afspraken zijn afspraken en die dienen te worden vastgelegd. Ze kunnen zelfs in stenen gebeiteld worden.

Ouderenpact.

Enkele maanden geleden   hebben verschillende organisaties met elkaar het ouderenpact gesloten.

Bij het zetten van de handtekeningen zei Minister de Jong “Wij geloven in een samenleving waarin ouderen zich gezien en gewaardeerd voelen. Een samenleving waarin zij goede zorg en liefdevolle aandacht krijgen, gewaardeerd worden om wie ze zijn en waarin zij kunnen blijven meedoen.”

Kent u die term ook: multiprobleemgezinnen? Ik heb het opgezocht: Een multiproble(e)mgezin is een gezin dat langdurig kampt met een combinatie van sociaaleconomische en psychosociale problemen. Dus problemen op heel veel gebieden die gezamenlijk moeilijk of niet zijn op te lossen door het gezin zelf. Er zijn vaak heel veel hulpverleners bij betrokken, dat kan oplopen tot wel 30 stuks. De gemeente, woningbouwvereniging, schuldhulpverlening, GGZ, jeugdzorg, thuiszorg, huisarts, enz. enz.  komen over de vloer.

Zielenvreugde

René Peters, tweede kamerlid voor het CDA schrijft in een van zijn blogs: “Ik voelde een klik gisteren." De wethouder die ik sprak was niet van het CDA. Dat deed en doet er niet toe. Hij hield van mensen. En dat is mooi. Aandacht was voor hem een toverwoord. Hij verdiepte zich in de doelgroep. En interviewde mensen in hun eigen huis. Een verhaal raakte hem zeer. “Ik vond het spannend weer aan het werk te gaan. Ik miste het dat niemand tegen me zei echt blij te zijn dat ik weer aan het werk was.”  

Juul van de Kolk overleden!!  Een bijzonder mens.

Een man met een tomeloze inzet voor anderen is niet meer.

Een man altijd vriendelijk, opgewekt en met zijn hoge leeftijd

in het midden van het leven blijven staan.

Bij alle bijeenkomsten was Jules aanwezig..

 

Zijn artikelen, zijn blogs, (zijn laatste was zelfs nog enkele dagen geleden)

zijn nu in een keer een testament van zijn sociale karakter en zijn betrokkenheid

met  de mens In onze samenleving.

 

Als je oud wordt loop je het gevaar om er stiekem aan te gaan twijfelen of je het allemaal nog wel kan. Je hebt zoveel mensen gekend die veel eerder hun gezondheid moesten inleveren en het leven lieten. Ik kan daar geen rechtvaardiging voor verzinnen. Zelf ervaar ik het als een gegeven, een soort “genade” in zijn oeroude betekenis, dat ik zo lang gezond blijf. Natuurlijk moet je gezond proberen te leven. Anderen deden dat en het lukte hen niet. Dat is voor jou en mij allerminst een aanleiding om het bijltje er bij neer te leggen. Integendeel ! Laat zien wie je bent.

Genot of verslaving

Een oude wat vergrijsde bok
kwam nog zelden uit zijn hok.
Alle familieleden waren dood,
de kinderen aten veraf hun brood.
“Een geval van sociaal isolement”,
zo dacht de gemeente consulent.

We hebben een mooie warme en lange zomer gehad. Daar hebben we van genoten. Op 15 maart 2017 hadden we de Tweede Kamerverkiezingen en op 21 maart 2018 volgden de gemeenteraadsverkiezingen. Beide verkiezingen hebben een enorme vertragende invloed gehad op de beleidsontwikkeling in het sociaal domein. De kabinetsformatie en ook de gemeentelijke coalitievorming hadden absolute voorrang. Daar kunnen we lang of kort over jerimieren. Het helpt niet. Mijn voorkeur is om zo snel mogelijke concreet aan de slag te gaan.

Wie wil er nou een echte grijze muis zijn? Ooit gehoord van een wedstrijd: “wie zijn de supergrijze muizen van het jaar”. Welnee. Alles lijkt te wijzen op het tegendeel. De trend in onze huidige consumptiemaatschappij speelt scherp in op: “grijze muizen doen er niet toe. Het zijn verliezers ”. Inderdaad aan hen verdient onze weggooisamenleving bitter weinig. En dat is de norm, de maat.

De Adviesraad Sociaal Domein (ASD) van de gemeente Oss heeft een probleem. Ze heeft te weinig bekendheid bij de burgers om goed te kunnen functioneren. Haar opdracht is om de gemeente gevraagd en ongevraagd te adviseren over beleid en uitvoering op sociaal maatschappelijk terrein. Dat kan de ASD beter doen naarmate ze de burgers beter kent, weet wat ze tekort komen, waartoe ze zelf in staat zijn en hoe ze zich voelen. Dat is het probleem.

Onderstaande inzending van onze gastblogger geeft zijn eigen persoonlijke mening weer, niet die van de Adviesraad Sociaal Domein.

 

 

Niksen of slaven

Als de wereld ergens ooit aan ten onder gaat dan is het aan afstandelijkheid. Dat is een op boute bewering als je ze zo maar op tafel legt. Toch wil ik het proberen. Wie zijn werk goed wil doen moet zich er op concentreren. Dat kan soms heel ver gaan. Eichman wilde zijn werk, de vernietigingskampen in de tweede wereldoorlog, zeer nauwgezet doen. Hij nam afstand van zijn geweten. Hij was er van overtuigd dat hij het goed deed. Beter dan anderen. Het leidde tot de grootste ramp in onze geschiedenis.

Je hoort er niet meer bij

Vrijwilligerswerk is een apart geval
Je zet je in met hart en ziel en al
Maar waar blijft de beloning
in ons land van melk en honing
Van waardering is weinig te merken
Wat drijft hen om voor niets te werken
“Ze zijn een beetje gek”, wordt er gedacht
Of wordt “vrijwillig” toch niet zo hoog geacht?

We kunnen allemaal een aardig deuntje meezingen als het erover gaat wat er allemaal mankeert aan de wereld rondom ons. Inderdaad, dat leidt meestal niet vanzelf tot erg veel verbetering. Het is te veel geknibbel en geknabbel dat geen hout snijdt. Voor een ding geldt dat zeker niet. Dat is: ”kiezen doe je helemaal zelf”. Niet alleen in de wereld van politiek, het vermaak, de consumptie en de supermarkt. In je hele leven en samenleven.

Andrea Maier. hoogleraar interne geneeskunde en veroudering aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en Melbourne zegt: Eigenlijk moet je twintigers al behandelen tegen verouderingsziekten om deze zo lang mogelijk te voorkomen. Hoe eerder je evenwicht en conditie opbouwt tegen veroudering, hoe beter. Wie conditie opbouwt heeft daar in de toekomst profijt van. De hezondheidszorg moet op de schop.

Als het moet, zul je vaak zien dat het niet kan. Je kunt je best doen. Anderen bepalen in hoge mate de ruimte die je krijgt. Als je die ruimte moet veroveren gaat dat ten koste van participatie. Dan word je met goede bedoelingen in de marge van de samenleving geschoven. Eigenlijk word je dan te duur voor de samenleving en je mag er bijvoorbeeld "eerder uitstappen omdat je het niet meer ziet zitten". Mijn excuus. Ik zeg het zo cru uit onmacht.