-A A +A

OUDERENPACT

afbeelding van Gerard Steverink

Ouderenpact.

Enkele maanden geleden   hebben verschillende organisaties met elkaar het ouderenpact gesloten.

Bij het zetten van de handtekeningen zei Minister de Jong “Wij geloven in een samenleving waarin ouderen zich gezien en gewaardeerd voelen. Een samenleving waarin zij goede zorg en liefdevolle aandacht krijgen, gewaardeerd worden om wie ze zijn en waarin zij kunnen blijven meedoen.”

Veertig organisaties in Nederland hebben dit pact getekend. Gemeenten, verzekeraars, zorgverleners en andere maatschappelijke partners, komen samen in actie om eenzaamheid te signaleren en te doorbreken, goede zorg en ondersteuning thuis te organiseren en de kwaliteit van verpleeghuiszorg te verbeteren. En dat klinkt hoopvol.

Niet meer naast elkaar werken en gezamenlijk de problemen aanpakken.

Enkele jaren geleden bij de invoering van de Wmo 2015 is het specifieke ouderenbeleid niet meer in de wet opgenomen.  De meeste gemeenten volgden onmiddellijk en schaften ook de specifieke aandacht voor ouderen af.  Alles moest bij elkaar en wij gingen praten over integrale aandacht. Alleen de specifieke aandacht voor de jeugdigen bleef. Nu komt het ook weer terug. Men heeft gelukkig ingezien dat ouderen een doelgroep is.

Specifieke aandacht voor jeugdigen kan ik volledig onderschrijven.  Het is mij echter nooit duidelijk geworden en gemaakt wat de reden is geweest dat ouderen niet meer direct onder de aandacht van beleidmakers kwamen.

Deze trend zette zich voort ook in fusies en samenwerkingsverbanden. Specifieke ouderen organisaties verdwenen in grotere gefuseerde organisaties en ontbeerden sindsdien de aandacht die wellicht meer specifiek te noemen en nodig is.

Drie belangrijke items hebben nu de aandacht:

  1. Een tegen eenzaamheid    
  2. Verbetering kwaliteit verpleeghuiszorg
  3. Langer thuis.

Wanneer ik deze 3 items in het pact nader beschouw ontkom ik niet aan de noodzaak van  samenwerking en natuurlijk ook weer integrale aanpak. Echter nu specifiek voor ouderen. Dit is waarschijnlijk nieuw en zal ongetwijfeld de nodige aanpassingen vragen.

Integrale aanpak van problemen en integrale adviezen zijn onderwerpen waar ik al jaren de aandacht voor vraag.

Gemeenten zullen weer meer aandacht moeten gaan besteden aan ook specifiek ouderen beleid. En dit ook op het terrein van woningen samen met woningbouwcorporaties.  Het klinkt allemaal mooi. Levensloop bestendig wonen. Ik denk dat het nodig is om een inventarisatie te maken van alle woningen om te kunnen beoordelen of deze wel of niet levensloop bestendig zijn.

En ook in de verpleeghuis zorg zal veel  anders moeten. Ik reken niet op voldoende mantelzorgers en vrijwilligers.  Deze zullen zonder meer in aantallen afnemen. Dus meer beroepskrachten, dus ook meer geld. De regering heeft dit toegezegd en hopelijk komt dit geld op de juiste plaatsen terecht, nl. handen aan het bed maar ook tijd voor een praatje, aandacht en invoelend vermogen.

Het derde aspect is langer thuis wonen. Ook hier komen wij dan weer op hetzelfde terecht.

Woningbouw corporaties zullen in overleg met gemeenten en ook met ouderen organisaties zich moeten inzetten voor woningen voor ouderen. Je mag het van mij ook starterswoningen noemen omdat ik van mening ben dat ouderen dezelfde woonwensen hebben als starters.

En rond die noodzakelijke woningen voldoende voorzieningen.  Wanneer op deze wij verbinding kan worden gemaakt is het wellicht mogelijk om veel voor elkaar te kunnen betekenen.

In aug 2017 schreef ik in een blog dat ouderen geen doelgroep zijn in de Wmo.

Dit zal nu toch niet meer kunnen opgaan nu het ouderenpact is afgesloten en ook gemeenten zich committeren aan dit pact.

Ik schreef al: Mantelzorg en vrijwilligerswerk nemen sterk af.

In een vorige blog citeerde ik Prof. dr. Tinie Kardol hoogleraar gerontologische vraagstukken aan de Vrije Universiteit Brussel  Kardol.

Ik noem er nogmaals enkele: “

1.De professionele zorg is te snel verminderd

2.De beschikbaarheid van mantelzorg  loopt  al jaren zienderogen terug

3.Dementerenden moeten thuis blijven wonen en hebben behoefte aan een veilige leefomgeving

4. Wijken en dorpen zullen wij anders moeten inrichten met aandacht voor openbaar vervoer en ook  toegankelijke toiletten. De nood is hoog! “

Tijdens een lezing hoorde ik dat in 2008 er nog 150.000 verzorgingsplaatsen waren  voor ouderen, nu nog 50.000, terwijl het aantal ouderen dat al of niet intensieve zorg nodig heeft alleen maar toeneemt.

Zie hier de uitdaging voor gemeenten en woningbouw corporaties om te zorgen voor huisvesting voor ouderen en jeugdigen.  

Een grote uitdaging ligt voor ons, voor ouderenbonden, gemeenten, welzijnsinstellingen, woningbouw corporaties, adviesorganen etc.

OUDERENPACT WELKOM. NU DE GOEDE UITVOERING

 

 

Onderwerp: 

Reageren op een blog kan als u bent ingelogd. U bent al ingeschreven of u kunt zich hier alsnog voor inschrijven als inwoner van Oss of als professional.

Registreren als lid Registreren als professional