-A A +A

Wonen

afbeelding van Gerard Steverink

 

Wij worden regelmatig geconfronteerd met de opmerking of kreet : ” Langer thuis wonen”.

Zelfstandig langer thuis wonen wil natuurlijk iedereen. De vraag die bij mij opkomt is: “Kunnen velen waaronder ouderen dit wel of worden zij hiertoe gedwongen?”.

Van alle kanten en vooral vanuit de politiek wordt gezegd dat dit natuurlijk wel kan. En erg is dat ouderen zoals is verwoord in het Programma Langer Thuis van het Ministerie van VW&S daartoe ook in staat zijn omdat zij de financiële middelen er voor hebben. Niets is helaas minder waar. Nog recent zei een bekende instantie dat zelfs mensen met een modaal inkomen de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen. En heel veel mensen waaronder de meeste ouderen hebben minder te besteden dan een modaal inkomen.

Ik vind dat er sprake is van een zekere vorm van euforie wanneer verschillende partijen praten en schrijven over langer thuis wonen.  Tientallen nota’s zijn er al verschenen, de een nog beter? dan de andere.  Termen en nieuwe woorden worden over ons heen gestort. Ik noem er zo maar enkelen:

Vitaler ouder worden, Ouderenpact, Pact voor de ouderen zorg,  digitale zorg, mantelzorg, geriatrische expertise, regionale coördinatie punten, formele en informele zorg, inrichten ondersteuningsteams, innovatieve regeling woonvormen, wooncoach,  E-health, pilot respijtzorg,. En dan heb ik nog niet de hele nota waarin deze termen worden vermeld doorgespit.  

Volgens mij geeft dit niet de eenvoud maar juist de complexiteit aan van het langer zelfstandig wonen.

Daarnaast zien wij dat er een heel grote druk is en wordt gelegd op vrijwilligers en mantelzorgers.

En dit is een aparte problematiek.

Wanneer ij in het Sociale Domein hebben over wonen dan  praten wij vooral over Beschermd Wonen. Over wonen voor ouderen wordt gezwegen evenals over wonen voor jongeren. En deze twee groepen kunnen zo mooi samengaan.

Het hele “vraagstuk” is ingegeven als gevolg van de gigantische ogenschijnlijke bezuinigingen die in de achterliggende jaren door de drie VVD kabinetten zijn ingevoerd. Bezuinigingen zonder naar de gevolgen ervan te kijken. Zorgcentra zijn letterlijk en figuurlijk afgebroken zonder dat er iets voor terug kwam. Alsof langer thuis wonen het wonder middel is voor oud zijn.

Zonder werkelijk inzicht is er geen uitzicht op de echte problemen die er zijn en die - zoals nu vaak blijkt -  opkomen door de gigantische bezuinigingen die hebben plaatsgevonden.

En wij zien dan ook  dat onder invloed van grote druk op de regering er nieuwe stappen worden gezet om de problematiek te kunnen aanpakken.

In de samenleving zien wij veel bijeenkomsten over beschermd wonen en allerlei aangepaste woonvormen. Natuurlijk prima.

Ik zie echter ook dat de gezondheidzorg achteruit aan het hollen is. Ik ben bang dat al die zogenaamde goede wijzigingen om mensen langer zelfstandig te laten wonen een averechts effect hebben en ja, natuurlijk, tot meer bureaucratie leiden.

Waartoe leidt het langer zelfstandig blijven wonen?? Verbeter dit de kwaliteit van leven, de onvermijdelijke vereenzaming, de hoge kosten van de zorg thuis, extra hulpmiddelen, woning aanpassingen, dokter- en ziekenhuis bezoeken etc.  Bij mij leidt dit alles tot onbegrip.

Ik vraag mij werkelijk af of ouderen bijv. langer thuis willen blijven wonen. Ja dit zal ik niet ontkennen tenminste niet zolang de oudere gezond is en bijv. niet te maken krijgt met dementie en andere aandoeningen die leiden tot meer zorg en de partner aangewezen is op mantelzorg. Of als er een gedwongen opname moet volgen in een verpleegtehuis, waar echtparen echt het recht hebben om samen te blijven en dit niet gebeurt.

Wat is de reden dat wij de verzorgingshuizen hebben afgebroken? Bezuinigingen? Daar zijn wij denk ik zo langzamerhand wel achter dat dit niet het geval is.

Wat is langer thuis wonen???  Moeten er dan niet meer “thuiswoon” voorzieningen komen. Ja en dan woonvoorzieningen waar je zelfstandig kunt wonen met de meest noodzakelijk voorzieningen in dit “nieuwe  thuis wonen”. En dit leidt werkelijk tot grote besparingen en meer welzijn.

De gemeenschappelijke “ontmoetingsruimte” mag natuurlijk dan niet ontbreken. Mensen ontmoeten elkaar daar en zo voorkomen wij eenzaamheid. Deze gemeenschappelijke ruimte wordt gefinancierd vanuit de zorg verzekeringen om daarmee extra kosten te besparen.

Dan kunnen wij ook regelen dat slechts één zorgorganisatie komt aanrijden die het totale pakket heeft: Huishoudelijke hulp, zorg en wijkverpleging.  Wat een besparing.

En natuurlijk wonen en zorg moeten financieel gescheiden zijn. Dus bewoners betalen huur. In tegenstelling tot de vroegere verzorgingshuizen. En dan niet alleen sociale huur appartementen bouwen. De gemeenten en de bestaande woningbouw corporaties moeten hier de regie hebben. Projectontwikkelaars moeten projecten ontwikkelen binnen de regels van deze organisaties. Ouderen met bijv. een modaal inkomen kunnen misschien meer huur betalen. Waarom dan geen huur naar inkomen? Mooier zou het nog zijn dat dergelijke voorzieningen samengaan met een concept van levensloop bestendige woningen. Jong en oud samen.  I have a dream.  Dromen kunnen werkelijkheid worden. Dat vereist evenwel echt woningbeleid en ouderenbeleid of zorg beleid. Integraal dus. Dat is er nu niet. Helaas.

De Seniorenraad heeft enkele jaren geleden al  een woonvisie voor ouderen gestuurd naar de gemeente.    Hier is helaas niets mee gedaan. En deze visie is nog steeds actueel en heeft aan waarde niet ingeboet.

Dus ik herhaal : I HAVE A DREAM.

Onderwerp: 

Reageren op een blog kan als u bent ingelogd. U bent al ingeschreven of u kunt zich hier alsnog voor inschrijven als inwoner van Oss of als professional.

Registreren als lid Registreren als professional